MIJN TOTEMDIER : LEEUW.

1. IKE Je creëert je eigen werkelijkheid;

2. KALA Er zijn geen limieten;

3. MAKIA Energie stroomt waar je aandacht naar toe gaat;

4. MANAWA Het moment van kracht is nu;

5. ALOHA Liefhebben is blij zijn met;

6. MANA Alle kracht zit in jezelf;

7. PONO Effectiviteit is de maat voor waarheid

Totemstok

Als je een mooie stok ziet tijdens een wandeling dan neem je deze vaak impulsief mee. Het is prettig om met een stok te lopen.

De stok kan nat en vies zijn, hard of juist heel poreus. Aan de schors van de tak herken je veelal de boom.Soms gaat de schors er makkelijk vanaf soms ook niet.

Je kunt zien hoe de stok gegroeid is en hoe door een samenspel van diverse omstandigheden een uniek patroon is ontstaan. Door het reinigen van de stok komt deze, misschien tot je verrassing tot leven. Het veelal natte hout droogt en verandert. Na bewerken en eventueel versieren is de stok een stuk van jou geworden.

Het bewerken van de stok is tevens een reis naar binnen.

Ook jij kunt je beschermlaag, je schors, eraf halen. Ook bij je medemens zal je ontdekken dat onder de 'schors' vaak een prachtig mens verborgen zit.

Je komt misschien wat scheurtjes en barstjes tegen bij jezelf, maar net als bij het hout kun je daaraan zien dat je geleefd hebt. Ieder heeft zo zijn of haar eigen unieke patroon.

Het bewerken van de stok is een prettige en rustgevende bezigheid, waarbij het niet gaat om het resultaat. Het maakt ook niet uit hoe lang je er mee bezig bent of hoe mooi de stok wordt. Het gaat om het doen, het ermee bezig zijn.

Als je loopt met een wandelstok maakt de stok voordurend een spiraal-beweging. De uitwerking is zeer rustgevend, je loopt op het ritme van de stok en haar beweging. Je gaat lopen op de cadans van je adem, de cadans van je gevoel. De stok geeft je ook steun en houvast. Letterlijk op moeilijk begaanbaar terrein, maar ook in figuurlijke zin.

Je kunt je stok gaan versieren met dingen die je op je wandeling vindt. Bijvoorbeeld met veren, kralen, takjes, leer of bont. Je kunt aan je stok (edel) stenen vast maken. Je kunt een buideltje aan je stok vast maken om kruiden in te verzamelen. Patronen in het hout kerven wat jij maar wilt.

Paard: reizen, toverkracht en vrijheid.

Het paard kent een rijke mythologie en volksoverleveringen. Het paard heeft als geen ander dier bijgedragen aan de beschaving van de mens.

Paarden hebben er in het verleden voor gezorgd dat de wereld om ons heen groter werd. Het paard stelde ons in staat om te reizen en de wereld te ontdekken.

Door het paard kwam de mens in aanraking met het leven buiten haar eigen leefgemeenschap, de wereld werd dank zij het paard beter bereikbaar.

Als we een paard berijden verheffen we ons boven de aarde en voelen we ons sterk en machtig.

Mensen met de kracht van paard bezitten dan ook een grote innerlijke kracht en zijn sterk. Het verschijnen van paard in je leven kan betekenen dat je meer moet bewegen, meer moet gaan reizen, dit kan letterlijk en figuurlijk bedoeld worden. Wij hebben wilde paarden getemd en tot huisdier gemaakt. Ook hiermee wil paard je iets zeggen:

leg je jezelf niet te veel beteugelingen op? Beperk je jezelf in je vrijheid? Voel je je getemd? Of moet je juist verder trekken? Paarden leren je de vrijheid herontdekken.

Paard is een prachtig dier. Spring op haar rug en ontdek misschien nieuwe innerlijke oorden of misschien zou je er letterlijk wat meer op uit moeten trekken.

Wat is een Medicijnwandeling?

Medicijnwandeling is een manier om tot rust en inzicht te komen; om beter in balans te raken met jezelf. De natuur is hiervoor een heel goed medicijn.

De indianen gebruiken alles in de natuur als leerschool om verder te komen op hun levenspad. Alles wat de natuur biedt is er niet zomaar, de natuur heeft ons iets te vertellen zijn de indianen van mening.

Vooral in deze gehaaste wereld moeten we weer leren zien, horen en voelen wat de natuur ons zegt.

Het wandelmedicijn is geïnspireerd op indianenwijsheid, waar ik mijn eigen invulling aan geef. Lopen is voor mij een manier om mijn gedachten te ordenen en muizenissen uit mijn hoofd te krijgen.

Het wandelmedicijn leert je een te worden met de natuur.

Het wandelmedicijn leert je tot rust komen.

Het wandelmedicijn leert je lopen op je eigen cadans, op je eigen ritme en gevoel.

Het wandelmedicijn leert je dat elke wandeling een medicijnwandeling is.

Wandelmedicijn leert je lopen in stilte, dat wil zeggen je leert de stilte in je hoofd te zoeken. Dat wil niet zeggen dat we niet zullen praten tijdens de wandeling, door juist met anderen te praten kom je ook weer dichterbij je doel. Je leert je hoofd leeg te maken en spanningen los te laten. Voor we op pad gaan vertel ik het een en ander over de medicijnwandeling. Wandelmedicijn is absoluut geen therapiewandeling, maar kan wel een therapeutische uitwerking hebben. Dat is dan mooi mee genomen. Met wandelmedicijn kan je leren zien, horen en voelen wat we onderweg tegenkomen en hoe je dit kunt toepassen op je eigen situatie.Ervaar en deel hoe het is om lichamelijke ongemakken te hebben, denk maar aan regen, wind, kou, warmte of jezelf misschien. Leer dat regen nodig is voor plant en dier en dat regen je niet alleen maar nat maakt maar je ook schoon kan spoelen letterlijk en figuurlijk.Dat wind niet alleen tegenwind hoeft te zijn, wind kan een zeer reinigende werking op de geest hebben. Voel de wind door je haren heen.Kou ervaar je omdat je warmte kent, zoek koelte om later warmte weer te waarderen.

Graag wil ik mijn ervaring met anderen delen. Alleen wandelen is voor sommigen moeilijk. Probeer een geestverwant te vinden of loop met ons mee. Ervaringen delen met anderen is belangrijk en het is leuk om te horen hoe een ander iets ervaart. Iedereen loopt zo z'n eigen weg, maar gedeelde smart is halve smart en gedeelde vreugde geeft vleugels.

Grote katten.

De leeuw behoort bij de familie van de katten of wel de katachtige.De katachtige kun je in twee hoofd groepen verdelen: a.de kleine katten[tamme kat en vele wilde katten] b.de grote katten[leeuw, tijger,

luipaard] Katachtige hebben allemaal een ruwe tong, goede oren, grote snorharen en kunnen hun nagels in trekken. Alle katten zijn zoogdieren met een mooie vacht, het zijn goede jagers met een sterk en lenig lichaam. Ze hebben gevoelige zintuigen en vlijmscherpe tanden en nagels. Er zijn 38 verschillende soorten katten. Katten rennen en springen soepel en gemakkelijk. Ze hebben een flexibele ruggengraat en lange sterke achterpoten. Grote katten zijn goede lange afstandlopers maar sprinters en springers.

Als ze hard rennen of in bomen klimmen, blijven ze dankzij hun staart in evenwicht. Katten kunnen goed zwemmen, maar sommigen zwemmen alleen om aan gevaar te ontkomen.

Uiterlijk van de leeuw.

Leeuwen zijn na tijgers de grootste katten. Een volwassen mannelijke leeuw is een indrukwekkende verschijning. Jonge mannetjes hebben meestal gele bruine manen en oudere mannetjes herken je aan de zeer donkere manen. Een jong mannetje krijgt manen als hij 3 jaar is. Het mannetje is veel groter dan het vrouwtje. Een volwassen leeuw kan wel 250 kilo wegen. De vacht van de leeuw beschermt zijn huid en houd het erg warm. De dikke zool en teenballen

onder een leeuwenpoot lijken op kussens. Ze zorgen ervoor dat de leeuw erg stil kan bewegen en het zijn schokdempers als hij rent en springt. Tussen de ballen en de beharing liggen de nagels veilig opgeborgen tot ze nodig zijn. Aan de staart van de leeuw kun je zien in wat voor humeur ze zijn. Als de leeuw boos is dan zwiept zijn staart heen en weer. Als de staart zachtjes heen en weer gaat is hij tevreden. Leeuwen kunnen ook uitstekend zien. Doordat hun ogen iets uit elkaar staan, kunnen ze goed inschatten hoe ver iets is. Hun ogen zijn geschikt om ’s nachts en overdag te zien. Hun ogen zijn groot ten opzichte van de grootte van hun kop. ’s Nachts zien katten als zwart-wit. Overdag zien ze wel kleuren maar niet zo goed als mensen. De pupillen van een leeuw staan wijd open, als hij bang is worden het spleetjes. Leeuwen hebben een goed gehoor, veel beter dan van een mens. Ze kunnen kleine dieren door het gras horen kruipen en zelfs in hun ondergrondse hol horen.

Hoe praten leeuwen tegen elkaar?

Leeuwengebrul is het luidste geluid dat katten maken. Het is zo luid dat alle katten in de buurt het horen. Leeuwen brullen na zonsondergang, na het doden en als ze klaar zijn met eten. Leeuwen maken minstens negen verschillende geluiden. Ze grommen ook naar elkaar als ze elkaar tegenkomen. Alle grote katten praten met elkaar. Ze laten elkaar weten hoe oud ze zijn, of ze man of vrouw zijn, hoe ze zich voelen en waar ze leven. Katten praten met signalen zoals geuren, krapsporen, en geluiden. De geuren komen van urine en geurklieren. Katten hebben geurklieren op hun kop en kin, tussen hun tenen en bij de aanhechting van hun staart. Elke keer als ze ergens tegen aan schuren, brengen ze hun eigen geur over. Katten maken veel verschillende geluiden, b.v. leeuwen die in elkaars buurt zijn tjirpen, miauwen en janken naar elkaar. Leeuwinnen praten veel met hun jongen. De geluiden zijn zacht, zodat vijanden ze niet kunnen horen. Het zachtste en veiligste geluid is spinnen. Wetenschappers weten dat katten met elkaar praten, maar begrijpen nog niet veel van de taal. Katten praten ook met lichaamstaal. (b.v. aan hun oren kun je zien hoe ze zich voelen en ze bewegen hun staart om te laten zien of ze opgewonden of geërgerd zijn.)

De welpen.

Een leeuw is ongeveer 15 weken in verwachting. Als ze merkt dat haar jong geboren wordt, gaat ze weg bij de groep. Ze zoekt een veilige schuilplaats. Daar worden de jonge leeuwtjes geboren. Jonge leeuwtjes heten welpen. Er worden meestal 2 of 3 welpen geboren. Ze drinken bij hun moeder [want een leeuw is een zoogdier] Een welp weegt bij de geboorte ongeveer 1 tot 2 kg, is meestal blind en wordt met een gevlekte vacht geboren. Als de moeder gaat jagen, dan verstopt ze haar jongen. De kleine welpjes zie je haast niet tussen het gras, de bladeren en takken. De jonge welpen groeien snel, ze kunnen al kruipen voor hun ogen open gaan.

Ze leren ook snel blazen om zich te verdedigen.

De moeder leeuw laat de welpen niet alleen omdat welpen heel snel weglopen. Bij gevaar grijpt de moeder leeuw haar jong in zijn lurven.

De lurven van een welp zitten in zijn nek. Zo brengt ze haar jong naar een veilige schuilplaats[dat doen katten ook]. Voor de jonge welpen valt er veel te ontdekken, maar ze leren snel. Na 6 maanden weten ze hoe ze zich moeten beschermen, welk voedsel lekker is en hoe ze dat moeten vangen. Ze begingen de taal van geuren en geluiden te begrijpen. Nog anderhalf jaar blijven ze in de buurt van hun moeder daarna verlaten ze de groep.

De leeuwin.

Een jagende leeuwin kan een snelheid van bijna 60 km per uur bereiken. Dat is behoorlijk snel, maar veel van haar prooien lopen harder. Een gazelle bijvoorbeeld haalt wel 80 km per uur! Daarom hebben leeuwinnen iets bedacht om prooien toch te vangen: samen werken bij de jacht. Na een tijdje gaan de moeders jagen en dan laten ze de jongen bij de slechtste jager achter. Een soort oppas moeder. De leeuwinnen hebben een apart territorium waar de leeuwen op bezoek komen. Als de moeder dood gaat neemt de dochter het territorium over. De vrouwtjes jagen en delen alles: grond, prooi, en mannetjes. Hebben ze een prooi te pakken, dan eten eerst de mannetjes daarna de vrouwtjes en tenslotte de welpen (de jongen). De leeuwinnen zogen de jongen gezamenlijk en helpen elkaar als ze ernstig gewond zijn. Sommige leeuwinnen hebben er veel plezier in om hen jongen van de éne schuilplaats naar de andere te brengen.

De jongen vinden het helemaal niet lekker om zo van de éne kant naar de andere kant van het veld te worden gesleurd. Om niet in de lurven gepakt te worden, rollen ze zich rond zodat de moeder ze niet kan pakken. De moeder laat zich gebruiken als klimpaal zonder maar een zuchtje te brommen…………………. Leeuwinnen zijn niet zuinig met laten zien of ze andere leeuwen uit de groep aardig vinden. Ze likken elkaar vaak met grote halen van de tong of ze schuren eerst met hun snuit en dan hun hele lichaam tegen elkaar aan.

De groep: zo’n groep leeuwen bestaat uit een stuk of vijf volwassen vrouwtjes met hun jongen en enkele volwassen mannetjes. De mannetjes beschermen de vrouwtjes en de welpen, de vrouwtjes gaan op jacht. Alleen in kleine groepen leven de jonge mannetjes. Als een mannetje alleen leeft, jaagt hij ook zelf! De jacht. De jacht wordt gedaan door de leeuwinnen. De leeuwinnen jagen in groepen. Eén van de leeuwinnen sluipt om het prooidier heen. Tegelijk leiden de andere leeuwinnen de aandacht af. Ze latten zich duidelijk zien, zo omsingelen ze het dier. Dan rennen een paar leeuwinnen opeens op de prooi af. Die schrikt en rent de andere kant op om te vluchten. Maar daar staat die ene leeuwin op wacht, de zebra of gazelle rent zo in haar klauwen. Leeuwen doden niet altijd hen prooi. Soms wachten ze tot andere dieren dat werk voor ze opgeknapt hebben. Als bijvoorbeeld en hyena een dier gedood heeft, maakt hij veel lawaai. Als de leeuwen dat geluid horen komen ze van kilometers ver aangerend, ze jagen de hyena’s weg en eten de prooi op. De prooi van vrouwtjesleeuwen is meestal groot zoals: .Gazelle .Antilopen .Wrattenzwijnen .Zebra .Gnoe De hele troep kan er van mee eten. Maar ze doden ook wel kleinere zoals: .Hagedissen .Vogels, ratten. Door zijn opvallende uiterlijk is het mannetje minder geschikt om te jagen, want ze kunnen hem met die manen al van ver zien aankomen. Veel mannetjes leven uitsluitend van het voedsel dat de vrouwtjes vangen. Zelf nemen ze haast nooit een kans om iets te vangen(negen van de tien prooidieren vangen de vrouwtjes)hoewel het mannetje haast nooit helpt bij de jacht, heeft hij wel steeds voorrang van de buit.Hij sleept de prooi naar de schaduw, doet er zich tegoed aan en dan mogen de leeuwinnen en de welpen eten. Tegen zonsondergang laten de leeuwinnen hun welpen alleen en dan gaan ze opjacht. Hun zandkleurige huid maakt ze onzichtbaar tussen de hoge dorre grassen.Een leeuw is een carnivoor of wel een vleeseter. Hun lichaam is niet geschikt om planten te verteren. De samenleving. De meeste grote katten leven alleen. Ze jagen alleen en de vrouwtjes zorgen voor hun jongen. Grote katten komen slechts bij elkaar om te paren. Leeuwen vormen een uitzondering.Ze leven in familiegroepen, die we troepen noemen. Alle wilden katten hebben een territorium dat bestaat uit een jachtgebied, drinkplaatsen, uitkijkplaatsen, een hol waar de jongen verzorgd worden en een aantal paden die verbindingen daartussen vormen. Het paren. Als leeuwen willen paren, laten ze dat weten door geursporen. Het vrouwtje roept ook luid, in de hoop dat een mannetje naar haar toe komt. Vaak volgen meerdere mannetjes één vrouwtje, meestal wordt dat vechten, het mannetje dat wint gaat met het vrouwtje paren. In een troep leeuwen is één mannetje dominant (overheersend over de hele groep.) Zo voorkomt hij dat hij steeds moet vechten als een vrouwtje bereid is te paren. Veel grotere katten paren een paar keer per dag om er zeker van te zijn dat het vrouwtje zwanger is. Waar leeft de leeuw? Leeuwen leven in Afrika en ook in India. In Afrika leven ongeveer 50.000 leeuwen en in India minder dan 300. Ze leven op grasvlaktes waar een paar bomen en struikjes groeien. Zo’n grasvlakte wordt een savanne genoemd. In Afrika en India zijn savanne van de dieren. In Afrika is de leeuw de koning van de dieren. In India is de tijger koning van de dieren. In India leven ook leeuwen in de woestijn. Zolang er prooien zijn kunnen de leeuwen het overleven. Er zijn enkele verschillen tussen de Indische en de Afrikaanse leeuw: de Indische leeuw heeft kleinere manen en een huidplooi die tussen zijn voor en achterpoten loopt. Daarnaast is hij zo’n 30 centimeter kleiner. Het grootste verschil zit hem echter in zijn gedrag. De Indische leeuw is te voet te benaderen en weinig agressief (dit komt doordat de dieren al jaren worden beschermd). De bedreiging. Er is echter één probleem: alle grote katten worden met uitsterven bedreigd. Er wordt op hen gejaagd: o.a. hun tanden, boten, en andere lichaamsdelen, die in veel landen gebruikt worden als natuurgeneesmiddel. Daarom zijn nu wereldwijd veel beschermende gebieden waar grote katten kunnen leven. In Afrika en India leven leeuwen in de reservaten. Dat zijn natuurparken met een hek erom heen. In die reservaten leven ook andere dieren. De dieren in de reservaten worden beschermd, er mag niet op worden gejaagd. Reservaten kunnen heel groot zijn, soms wel groter dan ons land! Teken mijn gastenboek Nieuw website van Stichting Zending en Opwekking, gauw kijken!!!! Klik op deze banner en maak kans op een pc wanneer jij je aanmeld en je verdient ook nog eens euro's met de emails die je krijgt hooguit drie per dag!!!!!! doen!!!!!! Als je nog iets hebt aan te merken mail mij dan. s.toonstra@kidsplanet.nl Ook is er een werkstuk te over Haaien

TOTEMDIEREN FACTS:

Elk dier heeft een machtige geest

De geest kan van een dier zijn maar ook van een entiteit die het dier Gebruikt om boodschappen mee over te brengen van zijn wereldElk dier heeft zijn talenten, eenmaal ontdekt kunnen ze je helpen met die bepaalde talenten..

De meeste dieren zijn eigelijk wilde dieren, *bvb kat stamt af van tijger*Zorg dat je relatie met je totem intiem word maja.. zorg dat je elkaars vertrouwen compleet hebt.. en elkaar accepteerd..

Eren geeft meer kracht.. *zoals poster van het dier in je kamer ophangen*Zodra je het medicijn/sterkte van jouw totem hebt leren kennen en goed kunt laten werken krijg je makkelijker toegang tot andere totems.. *zoals hier boven staat heeft elk dier zijn talenten dus het is altijd goed andere dieren te leren kennen* Je totem kan veranderen in je leven

TERRITORIUM.

Meuten.

De hyena kan met zijn 2-en een territorium bewonen, maar meestal leven ze in een meute. Een meute kan uit 30 tot 80 hyena's bestaan en er zijn ongeveer evenveel mannetjes als vrouwtjes. De meute is ogenschijnlijk weinig gestructureerd. Er is geen duidelijke leidster. Hun biotoop is meestal de savanne of bosrand.

Markeren.

Alle leden van de meute, mannetjes en vrouwtjes, markeren het territorium met de 2 anale klieren die in de rectum uitmonden en naar buiten komen als het dier opgewonden is. Nadat de geurvlaag ter plaatse is besnuffeld en er is vastgesteld dat deze van leden van zijn eigen troep afkomstig moet zijn,deponeert de hyena een kleverige, sterk riekende brij op het gras.

Ook krabt hij tegelijk driftig over de grond om de bodem te doordrenken met een andere geurende afscheiding, die wordt afgegeven door klieren tussen de tenen. Deze dubbele markering wordt overal in het territorium aangebracht, maar het meest aan de grenzen. Sommige hyenapopulaties brengen daarnaast langs de grens nog een stinkende, zichtbare markering aan. Dit doen ze doordat alle leden op dezelfde plaatsen hun uitwerpselen deponeren.

LEVENSWIJZE. De heerschappij.

Het vrouwtje is dominant bij de hyena's. Als er 1 stuk vlees is behoort het aan haar toe.

Als 2 hyena's van verschillend geslacht bij elkaar zijn, zal het mannetje altijd voor het vrouwtje wijken. Een vrouwtje is gemiddeld 6.6 kilo zwaarder dan het mannetje. Als hyena's elkaar ontmoeten, besnuffelen ze elkaar en likken ze elkaars genitaliën als teken van begroeting, waarbij ze de achterpoot optillen.

Het mannetje doet dit het eerst om zijn onderworpenheid te tonen.

De heerschappij van het vrouwtje mag dan duidelijk zijn bij ontmoetingen, in de troep is het minder opvallend. Vaak leidden zij de jacht, maar van af het moment dat de prooi wordt gegrepen is er over het algemeen nauwelijks verschil in gedrag tussen de seksen te constateren.

De jacht.

Men dacht vroeger altijd dat de hyena afwacht tot de leeuw een prooi te pakken had, en het dan van hem afnam. Dit blijkt niet waar te zijn.

De hyena is het slachtoffer van de leeuw. Door het 'gelach' van de hyena's na een succesvolle jacht, komen de leeuwen en nemen de prooi over.

Als er gejaagd word gaan ze altijd met een groep. De hyena kan een snelheid halen van 40 tot 50 kilometer per uur, met nu en dan uitschieters tot 60 kilometer per uur, en dan een kwartier volhouden.

Een hyena slaagt er in zijn eentje in, om een gnoe van 170 kilo te overmeesteren. Als de prooi is gevallen is het al opengereten en hangen de ingewanden eruit.

Zodra de prooi op de grond ligt, werpt de hele meute zich erop en eet gulzig van de maal uit angst dat een leeuw hen van hun buit komt beroven. Eén derde van de jachtpartijen is succesvol.

De Maaltijd.

Een hongerige hyena kan in één maaltijd maximaal 14 kilo vlees verorberen, maar 1.5 tot 1.8 kilo per dag is genoeg. De hyena eet onder andere een oude, gewonde of zieke leeuw, buffel of olifant, een gnoe of een gazelle en zelfs kleine knaagdieren of aangespoelde vissen.

Hij laat niks anders over dan de horens, hoeven en de vacht. Als hij deze toch heeft opgegeten, dan spuwt hij deze weer uit in de vorm van braakballen, waarin zich de zeldzame delen bevinden die zijn maag niet aankan.